Tıpta Fizik Var Mı? Bir Gece, Bir Hayal ve Bir Duygu
Gece, Kayseri’nin soğuk havası penceremden içeri sızarken ben, odamda yalnızım. Masamda dağınık duran kitaplar, notlar, dergiler… Hepsi bir şekilde yerli yerine oturuyor, sanki bu karmaşa benim iç dünyamı yansıtıyor. Gecenin sessizliğinde tek başıma düşüncelerime dalmışken, bir soru kafamı kurcalamaya başlıyor: Tıpta fizik var mı?
Bu soru, aslında bir yıldız gibi parladı kafamda; birdenbire, ansızın. Hayatımda zaman zaman öylesine derinleşen sorularım olur, ya da belki hep bir adım ileride bekleyen sorularım… Bu da onlardan biriydi. Ama bu gece farklıydı. Fizik, sadece bir bilim dalı mı? Yoksa tıpla birleşip bedenin, ruhun ve enerjinin ahenkli bir dansı mı? İçinde kaybolduğum düşüncelerle birlikte, bir anda gözlerimde beliren umudu hissediyorum.
Bir Sorunun Arkasında Yatan Duygular
Tıptan fizik çıkarmak, bir yandan acayip bir şey gibi geliyor. Çünkü tıp, hep duygularla, gözyaşlarıyla, korkularla, umutlarla ve hayallerle şekillenir. Oysa fizik, bir bilim dalı olarak, daha soğuk, daha matematiksel ve hesaplarla dolu. Ancak bir dakika, bu düşündüğüm kadar net miydi? Gerçekten duygusal olan tıp ile soğuk hesaplar arasında bu kadar büyük bir fark var mı?
Kayseri’nin akşamında yağmur başlamıştı. Sıcak çayımı yudumlayarak dışarıya baktım. Yağmur damlaları camda farklı şekiller alıyor, birbirine karışıyordu. Her damla bir fiziksel etkileşimdi aslında. Bu tıpla, yani insanın sağlığıyla nasıl birleşiyor? Her damlanın yerçekimiyle, hareketiyle, düşüş hızındaki farklarla bir ilişkisi yok muydu? Kimse bana buna fizik demesin. O damlalar bana, tıbbın insanı ne kadar da kapsadığını gösteriyordu. Belki de gerçek soruyu bulmuşumdur: Fizik, hayatın her yerinde var; sadece tıbbın içinde de bir yansıması olmalı.
Bir süre düşündüm. Tıpta her şeyin bir açıklaması olamaz. Öyle değil mi? Bazen fiziksel bir ağrı, bazen de duygusal bir bozukluk ya da kalp kırıklığı, bir bilimsel ölçümle tanımlanamaz. Ama yine de, bütün duygularımda fiziksel bir varlık aramak belki de bu sorunun cevabını bulmamı sağlayacaktı.
Tıpta Fiziksel Bir Değişim: Bir İleri Bir Geri
Kayseri’deki eski hastaneye gittiğim o günü hiç unutmayacağım. O zamanlar birinci sınıftaydım. Duygusal açıdan, hayatımda çok şey sarsılmıştı. O gün, hastanenin soğuk koridorlarında yürürken, bacaklarım titriyordu. İçimde bir heyecan vardı, çünkü bu benim ilk hastane ziyaretimdi. Ne kadar teorik bilgiyle dolu olsam da, tıp ile gerçek yaşam arasındaki farkları görmek beni hem heyecanlandırıyordu hem de korkutuyordu. Bir yandan da daha büyük bir soruya odaklanmıştım: Tıpta gerçekten fiziksel bir değişim var mıydı?
Bir hastaya, basit bir kontrol sırasında damar yolu açılıyordu. Bu kadar sıradan bir işlem, birdenbire gözümde bambaşka bir anlam kazandı. Fiziksel bir müdahale, bedeni iyileştirebilir miydi? Doktorun sergilediği sakinlik, bir yanda tıbbın soğuk matematiksel yönünü, diğer yanda ise insana dair duyguları barındırıyordu. Bedende, bir iğnenin vücuda girmesi, bir damarın içinden sıvının geçmesi… Bütün bunlar fizikselti. Ama o sırada hissettiklerim, korku, beklenti, huzursuzluk, bunlar tıbbın dışında kalan duygulardı. Fiziksel bir müdahaleyle duygusal değişimler, sanki birbiriyle iç içe geçmişti.
Bir Adım Daha: Tıptan Fiziksel Yansımalara
Bir gün bir hasta odasında, genç bir kadının omzuna kanül takılacakken, hepimiz suskundu. Herkes elinden geleni yapıyor ama kimse gerçekten birbirine bakmıyordu. Bir anda kendimi düşüncelerimle baş başa buldum. Bu kadın, burada olmak istemezdi, değil mi? Bir yanda bedensel bir tedavi görmesi, fiziksel bir iyileşme için uğraşıyordu; bir yanda da ruhu, belki de derin bir boşlukta. Tıpta fizik vardı, ancak bu fizik bir noktada bir insanın duygusal gerilimini anlayamayacaktı.
Yine de, tedaviye odaklandım. Doktorun elleri, bir fiziksel yasaya uyuyordu, hareketleriyle her şey mükemmel bir dengeye oturuyordu. Ve kadın… Kadın o an, biraz daha hafifledi. O anda ne olduğunu tam anlamasam da, gözlerindeki yumuşama, tedaviye olan inancının bir göstergesiydi. Beden ve zihin arasındaki bu ince çizgi, bana tıptaki fiziksel etkileşimi net bir şekilde gösterdi. Her tedavi, bir dizi fiziksel kuraldan öte, insanın ruhuna dokunuyor. O an, tıptan ve fizikten daha fazlasını buldum.
Tıpta Fizik Var Mı? Cevap: Evet, Ama Başka Şekilde
Bu soru, uzun bir zaman boyunca kafamda dolaştı. Tıpta fizik, sadece biyoenerji, kimyasal reaksiyonlar ve biyolojik işlevlerle ölçülen bir şey değil. O, aynı zamanda her bir hastanın içsel dünyasında bir anlam buluyor. Bir tedavi, bir ameliyat, bir ilaç… Bunların hepsi bir fiziksel etkendir. Ama bunlar duygusal dünyayı da şekillendiriyor. İyileşme, sadece vücutta bir değişim değil; o değişimin arkasında yatan duyguların bir biçimi.
Belki de sorunun cevabını bulmuş oldum. Tıpta fizik var, ama her şeyin ötesinde, her bedende ve her ruhda farklı bir şekle bürünüyor.
Ben de her gece yazdıkça, bu soruyu daha çok içselleştiriyorum. İnsan bedeni, bir fiziksel düzenin ötesinde, duygularla şekillenen, her an değişen bir yapıdır. Fiziksel ağrılar, ruhsal acılarla birleşir, iyileşme de belki bu birleşimin ta kendisidir. O yüzden soruya verilecek tek doğru cevap şu: Evet, tıpta fizik var ama onunla birlikte duygular, düşünceler, hayaller ve umutlar da var.